Antisemitizam: Orgijanje Ratibora Đurđevića

PHOTO: STOCK

Izdanja IHTUS Hrišćanske knjige raspoređena su u više ludačkih a fašističkih edicija koje šire svoje zlokobno zračenje na omekšale čitalačke mozgove, nostalgično prizivajući zlatno doba života Ratibora Đurđevića kad su Evropom vladali Hitlerovi nacisti a Srbijom harali Nedićevi kvislinzi, čiji je ponosni pripadnik bio i sam Đurđević

Knjižarsko tržište u Srbiji preplavljeno je antisemitskim knjigama, sumanutim kupusarama koje propagiraju teoriju zavere, ukoričenim budalaštinama koje demaskiraju navodne urotnike i sličnim bedastoćama koje kod čitalaca, nažalost, nailaze na dobar odziv. Uprkos monumentalnoj gluposti koja izbija iz ove literature, ona nije nimalo bezazlena. Pripadnici nacističkih, klerofašističkih i ekstremno desničarskih organizacija poput "Obraza" ili "Nacionalnog stroja", doživljavaju antisemitsku literaturu kao suštu istinu, te nebulozne ideje sprovode u delo ognjem i mačem, cokulom i pesnicom, kad god im se za to ukaže prilika. To pokazuju koliko pisana reč može da bude opasna kada padne na plodno a prazno tle u usijanim glavama. Ključni punkt za distribuciju ove ubilačke publicistike je knjižara na Trgu Nikole Pašića u Beogradu, a glavni izdavač antisemitske literature u Srbiji je Ratibor Đurđević. Redakcija kulturno propagandnog kompleta Beton pozabavilo se likom i delom ovog manijaka u svojoj znamenitoj rubrici Bulevar zvezda:

Đurđević, dr Ratibor

ĐURĐEVIĆ, dr Ratibor (1915, Ristovac), čika Rajko, akter predratnog Bogomoljačkog pokreta, poricatelj Holokausta, veteran antisemitizma, generator diskursa teorije zavere u Srbiji. Studirao je u Beogradu i Edinburgu. Po povratku u zemlju, dve godine je radio kao sekretar Hrišćanske zajednice mladih ljudi (HZMLj), delajući na duhovnoj, moralnoj i nacionalnoj obnovi našega naroda i učestvujući u borbi protiv Konkordata. Nacističku okupaciju dočekao je spremno. Bio je angažovan u Nacionalnoj službi rada generala Milana Nedića. Pred kraj rata je sa ocem Jovan Rapajićem, šefom Verskog odseka Vrhovne komande Jugoslovenske vojske u Otadžbini, u selu Borču kod Kragujevca i manastiru Kaleniću držao versko-ideološki kurs mladim pripadnicima JVuO. Posle prodora Crvene armije u Srbiju, nastavio je svoj misionarski rad u izbegličkim logorima u Italiji i Nemačkoj, kao sekretar Svetske hrišćanske Zajednice mladih ljudi.
Od 1950. živeo je u Americi. Magistrirao je na koledžu „Džordž Vilijams“ u Čikagu iz oblasti grupnog društvenog rada. Doktorat iz kliničke psihologije odbranio je na Univerzitetu Denver (1958). Radio je kao psiholog u školi za maloletnice u vojnoj vazduhoplovnoj bazi, na psihijatrijskoj klinici i u sreskom zatvoru u Denveru sve do 1973, kada je zasnovao privatnu praksu. Diplomu medicinskog fakulteta stekao je na Bečkom univerzitetu na studijama logoterapije, koje je vodio njen osnivač prof. Viktor E. Frankl. Iz Udruženja američkih psihologa, Đurđević je istupio u znak protesta protiv njihovog prohomoseksualnog stava.
U Srbiju se vratio 1992. da bi doprineo pravoslavnom radu, prvenstveno sa omladinom u nacionalističkom duhu. Zbog toga je pokrenuo izdavačku kuću IHTUS Hrišćanska knjiga, u čijoj je produkciji do danas objavljeno preko stotinu antisemitskih i nacionalističkih publikacija (ukupno 122 bibliografske jedinice). Između ostalog (Pederska brigada, 1996; Pet krvavih revolucija Judeo-bankara, 1999; Jevrejsko ritualno ubistvo, 2004; Jevreji u ogledalu Svetog pisma, 2005), izdavač je i distrubuter Protokola sionskih mudraca u Srbiji, za koje je zajedno sa Žarkom Gavrilovićem napisao objašnjenja i tumačenja sa hrišćan- skog i nacionalističkog gledišta. U Večernjim novostima i Politici ekspres su 1995. objavljeni pozitivni prikazi jedne od prvih antisemitskih knjiga Ratibora Đurđevića (Rugobe i laži američke demokratije). Đurđević je zagovornik teze da su jevrejski zaverenici sami stvorili „mit o Holokaustu“ kako bi diskreditovali svaku kritiku Jevreja, kao i da su preuveličali broj Jevreja nastradalih u logorima smrti Hitlerovog NS sistema. S druge strane, Đurđević smatra da su Drugi svetski rat izazvale Engleska i Amerika da bi spasile sovjetsku Rusiju, kao i da Jevreji nisu ubijani u gasnim komorama, te da će „Hitler tek biti shvaćen kao vizionar, što on i jeste bio“.
Nakon 2000. godine, oštrica Đurđevićeve izdavačke produkcije se okrenula ka unutra, ka „judeo-Srbiji“, detektujući unutrašnjeg neprijatelja. Pored Jevreja, tu su se našli i Novosrbi, tj. oni koji su bili izloženi otrovnim zračenjima marksističke ideologije i komunističke prakse, sa kojima bi se, prema Đurđeviću, nešto trebalo učiniti.

+++

Izdanja IHTUS Hrišćanske knjige raspoređena su u više ludačkih a fašističkih edicija koje šire svoje zlokobno zračenje na omekšale čitalačke mozgove, nostalgično prizivajući zlatno doba Đurđevićevog života kad su Evropom vladali Hitlerovi nacisti a Srbijom harali Nedićevi kvislinzi, čiji je ponosni pripadnik bio i sam Đurđević. Evo malog pregleda knjiga-ubica koje razulareni Đurđević slobodno objavljuje, bez ikakvih pravnih sankcija.

Udarna Đurđevićeva edicija nosi predvidljiv naziv "Judaika". Tu se, između ostalog, mogu pronaći sledeći naslovi Ratibora Đurđevića: "Carstvo Hrista i rugobe antihrista (O belosvetskoj demokratiji)", Đurđević je zabrinut i za sudbinu SAD o čemu govori u knjizi "Amerika podjarmljena (skrivena istorija judejskih zlikovaca)"; zatim razotkriva svoje neprijatelje koji ga optužuju za antisemitizam u knjizi glupog i netačnog naslova "Antisemitizam je i skriveni antisrbizam"; potom na red dolaze panegirici u knjizi "Utemeljitelji savremenog srpskog nacionalizma", gde ispisuje pohvale crnoj trojci: Nikolaju Velimiroviću, Justinu Popoviću i, naravno, Dimitriju Ljotiću; vidmo da je đavo odavno odneo šalu, ali to Đurđević pokazuje tek u knjizi "3000 godina u službi satane (skrivena istorija judejskih zlikovaca)"; crni biser u ovom sumanutom nizu je Đurđevićeva knjiga "Pet krvavih revolucija judeo-bankara i njihove judeo-masonerije" koja je na IHTUS-ovom sajtu propraćena nadahnutim najavom: "Sve je počelo Kromvelovom revolucijom sredinom 17. veka u Engleskoj. Jevreji su se vratili na ostrvo (prognani su u 13. veku) i preuzeli kontrolu nad budućom imperijom preko Engleske banke. To je bio prvi stepenik u preuzimanju svetske vlasti. Kroz 'krvavu' francusku revoluciju, pobune u 19. veku i preko razarajućih revolucija u 20. veku ('kineska' i 'ruska'), judeo-masoni polako preuzimaju globalnu vlast. Peta nečujna revolucija, projavila se u Judeo-Americi".

Iako Đurđević najviše voli da objavljuje knjige samom sebi, ipak je otvorio prostor i za ludake slične sebi. Ovaj "izbor po fašističkoj srodnosti" rezultirao je, između ostalog, sledećim izdanjima: "Iluminati i boljševici (zavera protiv hrišćana" - Majron Fejgan, "Bezimeni rat (neobjavljeni rat protiv Hrista i Njegove Crkve" - Arčibald H.M. Remzi), "Zli i prokleti (judeo-masonski dušmani savremenog čovečanstva)" - Čarls Vajsman, "Tajna društva i prevratnički pokreti (krvavim tragom judeo-masonerije)" - Nesta Helen Vebster, "Demaskirani Talmud (rugobe i gadosti jednog naroda otpalog od Boga)" - I.B. Pranaitis, "Judeo-bankari i 'novi' svetski poredak" - Robert Henri Goldzborou, "Holokaust (dogma judaizma)" - Ben Vajntraub, "Judejska zavera protiv boga i čoveka (2500 godina Talmudizma, Cionizma, Komunizma i 'Novog' svetskog poretka)" - Daglas Rid... Tu su, naravno, i neizbežni "Protokoli sionskih mudraca" u obradi Ratibora Đurđevića.

Na "Judaiku" prirodno se nadovezuje edicija "Hrišćanstvo i antihrišćanstvo", sa potpuno istim temama, isto fašističko sranje samo drugo pakovanje. Tu sve vrvi od naslova tipa "Kako razumeti novi svetski poredak", "Prodor judeo-masonerije u rimokatoličku crkvu", "Beslovesni novi neznabožci", "Anti-učitelji (O ispraznosti savremenog, bezbožnog judeo-masonskog obrazovanja", "Novi čudni kultovi" itd, itsl.

Posebna edicija pod konspirativnim imenom "Ambasadori satane" rezervisana je za specifičan oblik demonologije. Čitavu ediciju čine tri Đurđevićeva naslova: "Adske protuve", "Prvosveštenici satane (slepi vođi slepima)" i "Karl Marks sluga i žrtva satane".

U ostalim koljačkim edicijama osim standardne priče o judeo-masonskoj zaveri, nalazimo izdanja koja se obračunavaju sa drugačijim seksualnim opredeljenjima ("Homoseksualnost - skandal perverzije", "Pederska brigada"), pornografijom ("Pornografija i televizija - zločini protiv duhovnosti u Americi"), abortusom ("Abortus - još jedna humanistička vodenica smrti"), satanizmom ("Satana u savremenom čoveku i svetu"), celim svetom ("Tuđinske opsene u srpskim glavama"), hrišćanima ("Hrišćani - kukavice, ogluveli, ispranih mozgova"), paganstva ("Neznaboštvo napredovanje unazad") i tako unedogled.

Ovde bismo mogli i da se zaustavimo sa nabrajanjem sumanutih naslova, pošto je količina paranoje i zla već postala nepodnošljiva. Nije problem izdavačka delatnost Ratibora Đurđevića sama po sebi. Antisemitizam je rašireno zlo koje postoji u mnogim zemljama sveta. Problem je u tome što državni organi uopšte ne reaguju na ovu pojavu, pa pomahnitali Đurđević može do mile volje da širi svoje zločinačke ideje. Kao da je još uvek na vlasti Milan Nedić, a ne navodno demokratska Vlada.