Srbija Tema
email Pošalji prijatelju
print Verzija za štampu Plain text Samo tekst Komentari Komentara (16)

Dosije: Medijska mreža za ucene i političke kampanje

Stanko Subotić, žrtva za primer

Veličina slova: Decrease font Enlarge font
Pobeda, ipak: Stanko Subotić
Pobeda, ipak: Stanko Subotić
Photo: www.vestinet.rs

Recept koji je na Subotiću primenjen, danas se uspešno eksploatiše; formula medijskog spinovanja – svejedno da li je u pitanju duvan ili cenzura – ima iste učesnike više od deset godina. Sve prolazi, mafijaši ostaju

Šok za Medijsku mafiju: Subotić u Beogradu
Photo: TANJUG

Sredinom aprila 2014, web-sajt pretencizonog naslova „Organized Crime And Corruption Reporting Project“, skraćeno OCCRP, objavio je tekst-poternicu o Stanku Subotiću, sa naglašenim fokusom na Mila Đukanovića i kriminalom okovanu Crnu Goru, uz već poznate floskule o „pranju novca, mutnim bankarskim radnjama“, da bi se sve okončalo obaveznim otkrićem u „Vijestima“ i listu "dan": „Preko Canetovog ostrva švercovali cigarete“. Ova kampanja u nekoliko nastavaka obuhvatila je, pored „Vijesti“, nedeljnik „Monitor“, dnevni list „Dan“, blog-stranicu organizacije MANS (videti pod Vanja Ćalović), da bi se hajka proširila na ljubljansko „Delo“ i na nekoliko naizgled-bošnjačkih portala kojima je vlasnik Miško Perović, mafijaški medijski mogul Crne Gore.

U nešto modifikovanom obliku, ovo je šema koju je još 2001. patentirao Aleksandar Tijanić u vreme „Duhanske afere“ kad  je pokrenut medijski rat protiv Zorana Đinđića, Stanka Subotića i Mila Đukanovića; Tijanićev tekst šalje se „Nacionalu“, prenosi ga „Dan“, dopunjuju „Vijesti“, u igru ulazi „Blic News“ koji otkriva skandal, pridružuju se antiđiđićevski bilteni „Balkan“ i „Nacional“, poentira „Blic“; odjednom, čitava ex-Jugoslavija je pod uverenjem da su kriminalci postali političari koji vladaju nama, a u svoju ličnu, duhansku korist. Istovremeno, iz kabineta dr Koštunice Voje, šalju se italijanskom Tužilaštvu identični tekstovi, sa kopijama iz drugih listova, kao dokaz da je istina sve što se kaže – zar bi toliko listova lagalo u isto vreme kad se sve tako spontano organizovalo?

Organizator hajke: Aleksandar Tijanić
Photo: Stock

A, onda, zna se: italijansko Tužilaštvo po službenoj dužnosti pokreće istragu, što je povod da Tijanić, Blic, Blic News, Vijesti, Dan, Monitor, Nacioal u glas graknu; znači, istina je! Tužilaštvo je potvrdilo naše napise!  

Vraćamo se u april 2014; desetak dana pre objavljivanja tekstova u „Vijestima“ i „Monitoru“, na e-mail Radeta Tadića, advokata Stanka Subotića, stiglo je pisamce izvesne Mirande Patrucic (koja nije objasnila svoje prezime; ili je Patručić, Patrućić, Patručič, Patrućič, ili se stvarno potpisuje „Patrucic“); pod krinkom OCCRP, predstavljajući se kao „investigator“ (istražitelj) Miranda traži da sa Stankom Subotićem „obavi razgovor“ jer je „došla u posed“ poverljivih dokumenta koji pokazuju „Subotićevu umešanost“ u kontraverzne „transakcije“. Ne, neće Miranda otkriti o čemu se radi; ona poručuje Subotiću da je bolje da sa njom razgovara, nego da čita tekst bez svojih izjava, a tako ga je lijepo zamolila.

Budući da je ovo za Subotića nešto „već viđeno“, jer je isti sajt OCCRP pre nekoliko godina objavio biografije svih članova njegove porodice, indirektno ih optužujući da su kriminalci – uključujući tu Subotićevog oca, majku i kćer; da bi se ispostavilo da OCCRP, u stvari, traži „dobrovoljni prilog“ kako bi uklonio banner o Subotićevoj familiji, ako može 20 ili 40 ili 60.000 evra - naravno da se nije javio Mirandi.

Mistična dojka iz OCCRP: Miranda, investigator
Photo: Facebook

Jer, ono što radi OCCRP, kao i njegov srbijanski partner CINS (Centar za istraživačko novinarstvo Srbije) – jeste usluga poslovne pratnje; ako platiš, nećemo ti ništa; ako ne platiš, očekuj novu medijsku hajku. OCCRP i CINS su web-stranice za iznuđivanje; istovremeno, one su političko oružje u borbi protiv strogo pozicioniranih ciljeva; ako su to 2001. bili Zoran Đinđić, Stanko Subotić i Milo Đukanović, onda su to 2014. godine – Stanko Subotić, Aleksandar Vučić i Milo Đukanović.

Treba li ponoviti da je priču sa OCCRP o Subotiću sa zadovoljstvom preneo CINS, a može i obratno; svako CINS otkriće jeste OCCRP biznis; koliko para, toliko muzike. Slučaj Stanka Subotića je indikativan iz mnogo razloga; pre svega, on traje više od decenije; desetine hiljada tekstova ispisano je da se uništi čovek koji je nedavno odlukom suda u Italiji oslobođen svih optužbi. Da li se neko zbog toga pokajao? Niko. Da li je nekog počela da peče savest jer je gotovo 13 godina uveravao javnost da je Subotić – kriminalac, a onda se ispostavi da ne samo da je nevin, nego da nijedna optužba protiv njega nije istinita.

Podsećamo kako je „Blic“, jedan od stalnih članova Medijske mreže za ucenjivanje i političke kampanje, pisao o Stanku Subotiću: Pod naslovom „Blic, kao zvanično glasilo zločinačkog udruženja“, e-novine su objavile veliki dosije u kojem se, na primerima, pobijaju lažne teze o Subotiću i njegovim poslovima. Ukratko, radi se o hajci koja ima svoja pravila:  

* Paradigmatični obrazac širenja i plasiranja netačnih informacija u cilju zadovoljenja interesa ljudi iz političkog i tajkunskog podzemlja predstavlja slučaj pisanja tabloida Blic koji je postao prepoznatljiv kao zvanično glasilo zločinačkog udruženja. Tokom naručene hajke protiv Stanka Subotića u kojoj je Blic prednjačio, napisane su na desetine tekstova u kojima su tendenciozno i zlonamerno plasirane lažne informacije sa isključivim ciljem pripremanja medijske pozadine policijsko-pravosudnog obračuna sa državnim neprijateljem broj jedan.

Tadićeva uzdanica: Veselin Simonović, glavni urednik Blica
Photo: kurir-info.rs
* U decenijskoj akciji satanizacije bezočnog blaćenja i klevetanja Stanka Subotića uredništvo i novinari Blica prevazišli su sve primere gebelsovske propagande koji su do sada viđeni na ovim prostorima. U tom nečasnom poslu naročito su se istakli lažni novinari zaposleni u Blicovoj fabrici laži - Vuk Z. Cvijić, Tamara Marković-Subota, novinarka sa stalnim policijskim obezbeđenjem poznatija kao “poštansko sanduče” i Tanja Nikolić-Đaković.

* Kao ilustraciju organizovane i orkestrirane kampanje koju je „Blic“ tendenciozno vodio protiv Subotića u poslednjih desetak godina, e-novine su pre nekoliko meseci priredile mali podsetnik u kojem se našao tek deo onoga što je taj besprizorni  tabloid objavljivao. Zanimljivo je da su za sve inkriminišuće insinuacije koje je Blic iznosio o Subotiću, redovno bila obezbeđena udarna mesta kako u štampanom izdanju tako i na Blicovom veb sajtu, dok su informacije koje su po pravilu demantovale ono što je „dobro obaveštena“ ekipa ovog tabloida najavljivala, redovno bivale skrajnute na marginu i srednje strane kako bi ostajale nezapažene.

* U podsetniku hajke koju je Blic vodio protiv Stanka Subotića našli su tekstovi od ranih radova Simonovićevih plaćenika u kojima je “objašnjavano” kako je  Stanko Subotić postao “duvanski bos” i kako su “Političari i policija stajali iza Caneta”, pa sve do najskorijih u kojima je Subotić bez ikakvih dokaza i logičke veze pominjan u izveštaju sa suđenja Darku Šariću.

Erotsko oružje Tadića: Snežana Malović, fiksirana na Subotića pravnom osvetom
Photo: Stock
* Zanimljivo je da je hajka tokom koje su objavljene desetine, a možda i stotine izrazito negativno intoniranih tekstova o Subotiću započela neposredno pred podizanje montirane optužnice protiv njega pred Specijalnim sudom u Beogradu. Iznoseći kontradiktorne i nelogične “informacije” o tome kako je Subotić, kao ekskluzivni distributer svih svetskih proizvođača cigareta, organizovao švercerske kanale koji su se protezali celim Balkanom, Blic je namenski skretao pažnju sa onih moćnika koji su stajali iza podizanja montirane optužnice u Beogradu, šireći maliciozne glasine o zaštiti koju je Subotić navodno uživao kod moćnih pojedinaca iz sveta politike i bezbednosnih službi.

Mali tajkun: Slobodan Homen, čovek iz Ministarstva pravde
Photo: FoNet/Božidar Petrović
* Kampanja je nastavljena pričama o tome kako je Stanko Subotić novcem navodno dobijenim od šverca duvana razvijao posao u zemlji i inostranstvu, potom o novoj optužnici koja će izvesno biti podignuta protiv Subotića (što se naravno nikada nije dogodilo), o proširenju istrage protiv Subotića zbog navodnog šverca kokaina (što se takođe nikada nije dogodilo), preko lažne vesti o tome kako je Subotić navodno priznao da je švercovao cigarete, pa do izmišljenih sastanaka koje je Subotić navodno imao sa  tada već odbeglim Darkom Šarićem.

* Kampanja koja je u početku bila pokrenuta za potrebe obračuna tadašnjeg režima Borisa Tadića sa Milom Đukanovićem i Stankom Subotićem, nastavljena je i posle promene vlasti u Srbiji sa očiglednim ciljem da se od nekih budućih istraga prikrije očigledan kriminalni poduhvat čija su meta ljudi koje je Tadić iz samo sebi znanih razloga bio odabrao. 

Upravo u trenutku kad se Stanko Subotić po prvi put vratio u Srbiju, počeo je napad sa položaja CINS/OCRRP; udaralo se na Subotića, ali je napad bočno išao na Aleksandra Vučića, što je bilo jasno onog časa kad je suđenje Subotiću u Srbiji postalo javno i kad više nije moglo da se ćuti o fabrikovanim dokazima i lažnim optužbama.

Pierced lie: Stevan Dojčinović, šef na CINS
Photo: Stock

Pokušaj ekipe iz OCRRP da još jednom, istim, već ispraznim argumentima, optuži Stanka Subotića, ali sad kao kriminalca koji je u bliskoj vezi sa Đukanovićem i Vučićem -  bila je prethodnica nove kampanje koju je inicirao CINS onog časa kad je zavrteo medijsku priču oko doktorskog rada Nebojše Stefanovića. Taj, poslednji napad na Subotića – putem „Vijesti“, „Dana“, „Monitora“, bloga organizacije MANS, slovenačkog „Dela“ i lažnijh bošnjačkih sajtova, uz navodno neutralnu podršku B92 i obaveznog „Blica“  – bio je samo priprema za akciju širih razmera; jer Medijska mreža za ucene i političke pritiske Subotića je videla kao lakmus na kojem može da oceni da li je vreme za sledeću kampanju.

Medijsko uništavanje po sistemu „toplog zeca“ koje je u Srbiji, ali i u regionu, primenjeno na pokojnog Zorana Đinđića, posle njegove smrti nastavljeno je još intenzivnije na Stanka Subotića i Mila Đukanovića. Okupljeni oko ovakve Medijske mreže otavarali su vrata svima koji bi im pomogli; svejedno da li su u pitanju ambasadori poput Montgomerija ili opskurnih organizacija zvučnih imena poput SEEMO ili EFJ. U cilju diskreditacije, sva su sredstva dozvoljena: baš kao što je Milošević po Londonu osnivao neke časopise koji čak nisu bili ni u prodaji, da bi tadašnji RTS iste časopise citirao kao „ugledne“ jer podržavaju Predsednika i Srbiju – crnogorsko krilo Medijske mreže finansira izvesni sajt Le Courrier des Balkans gde se pojavljuju gnusni tekstovi i optužbe protiv svih onih koji se ne slažu s Miškom Perovićem, Vijestima, Monitorom, ili političkim aktivistima iz Demokratskog (Dražinog) Fronta, kakvi su Medojević, Mandić ili Bulatović. O delovanju Stanka Subotića i Mila Đukanovića držane su male tribine po Parizu: o svojim arhi-neprijateljima u nekoliko navrata govorila je Milka Tadić, ženstveni adut Miška Perovića i njegovih mafijaša.

Poštena žena: Milka Tadić Kilomudić
Photo: Stock

Ova kriminalna mreža svoju političku agendu već petnaestak godina finansira fondovima Evropske Unije, jer su veze između čelnih ljudi ove medijske grupacije sa funkcionerima Evropske Komisije – odavno prevazišle profesionalni nivo i postale lične, a pre svega poslovne. U jednom od pisama koju je Medijska Mafijaška Mreža (MMM) uputila čelnicima EK, žaleći se na Crnu Goru – osvanula su mnogobrojna imena koja čine ovu novčano-političku mašinu:  

List of the people and individuals that have addressed their concerns to us includes Milka Tadic, editor of Monitor weekly, Zeljko Ivanovic, director of Vijesti, Independent Association of Journalists, Serbia (NUNS), Media Diversity Institute from London, Reporters Without Borders, OSCE Media Department, Center for Civic Education and number of colleague journalists from Montenegro, Serbia and Bosnia. As far as we are informed same points were forwarded to EU officials, namely to Nicola Bertolini and Stefan Fule, as well to the number of journalists associations, such as SEEMO, IPI, WAN-IFRA, EFJ…

Tamo gde se pominje „number of colleague journalists from (...) Serbia“, da prevedemo: reč je o već poznatim medijskim prikazama: B92, Danas, Peščanik, Birn, Autonomija, ili još jednostavnije – lista onih koji su danas najaktivniji u borbi protiv „cenzure“.

Stvoren po liku Verana Matića: Oliver Vujović, SEEMO horror
Photo: Stock

Da bi se podrška gore navedenim organizacijama evidentirala, stvoren je fantomski SEEMO, nešto što se u originalu zove South East Europe Media Organisation; šef i vlasnik i jedini zaposleni ovog preduzeća jeste izvesni Oliver Vujović koji je još pre dvadesetak godina počeo da obigrava oko B92 i Verana Matića; služio je kao Veranov čovek za međunarodne akcije, idealan da iz pozicije šefa SEEMO – jedan čovek, jedno poštansko sanduče, jedan stan u Beču – šalje saopštenja Evropi i podržava one koji ga plaćaju. Kad je Sloba pao i nestala potreba za takvima, Veran ga je zadržao jer je Veranu davao podršku za rat sa Đinđićem, a Veran predstavljao da je to neka velika organizacija sa ogromnim uticajem. Docnije ga je preuzeo Željko Ivanović iz “Vijesti”, do one mere kad su Vujovića u Crnoj Gori počeli da zovu “Govečetovo dijete”. Pre par godina, Vujović je novinare iz Srbije terao da lažno svedoče na okruglim stolovima i izmišljaju mobing jer je Oliver dobio pare za projekat anti mobinga; poznat je po tome što prodaje sponzorstvo i deli diplome i kartice; za sitnicu od 30.000 evra, Oliver će vam pokloniti “Platinum diplomu”, za 20.000 evra “zlatnu”, a za svega 10.000 evra “srebrnu” diplomicu.  

Ovih je dana SEEMO oštro protestvovao protiv “cenzure” u Srbiji; njegovo saopštenje objavili su “prijateljski mediji”, ne upuštajući se u to ko je stvarno Oliver Vujović, član i funkcioner nekoliko fantomskih organizacija, među kojima je i zanimljiva funkcija: Vujović je – verovali ili ne – savetnik i saradnik IFAJ (International Federation of Agricultural Journalists). Poljoprivreda, dakle! Sve što raste, htelo bi da raste! Šargarepo, što ne rasteš lepo!

Plati, pa klati: 30.000 evra da ti Oliver uvali sponzora s leđa
Screenshot

 

+++

Da se vratimo slučaju Stanko Subotić; sve ono što je bila kampanja protiv jednog čoveka – srušilo se onog časa kad je sud u Bariju zaključio ne samo da Subotić nije kriv, već da su sve optužbe protiv njega bile lažne.

Posle toliko godina harange, inercija hajke se ne zaustavlja; Stanko Subotić mora biti kriv, jer su tako još davno odlučili Vojislav Koštunica, Aleksandar Tijanić, Boris Tadić, Miroslav Mišković, Milan Beko, Dušan Mihajlović, Snežana Malović, Slobodan Homen, Željko Ivanović, Milka Tadić, Nebojša Medojević, Miško Perović... i još stotine saučesnika u ovom sramnom poduhvatu koji još uvek traje.

Recept koji je na Subotiću primenjen, danas se uspešno eksploatiše; formula medijskog spiniovanja – svejedno da li je u pitanju duvan ili cenzura – ima iste učesnike više od deset godina. Sve prolazi, mafijaši ostaju.

star
Oceni
3.33
Ostali članci iz rubrike Tema
Tagovi