Feljton
email Pošalji prijatelju
print Verzija za štampu Plain text Samo tekst Komentari Komentara (20)

"Balkan bluz"

"Tigar-Sloboda 94" (19)

Veličina slova: Decrease font Enlarge font
Cazinska krajina: Nesuđeno carstvo Fikreta Abdića
Cazinska krajina: Nesuđeno carstvo Fikreta Abdića
Photo: Wikipedia

Da je pameti, kao što je nije knjiga “Balkan bluz”, Medine Delalić i Suzane Šačić, nekadašnjih novinarki “Slobodne Bosne” bila bi makar fakultativni udžbenik istorije na prostorima rahmetli SFRJ. S obzirom da to nije slučaj, kao i da se o nekim stvarima u BiH, ali i šire jednostavno ne priča, e-novine su odlučile da uz dozvolu autorki feljtonizuju knjigu koja prati dešavanja u zemlji Bosni i Hercegovini od dana ubrzanog ekonomskog razvoja, nekad republike u okviru SFRJ (1975.) , nerazjašnjene pogibije tadašnjeg predsjednika savezne vlade Džemala Bijedića, preko sunovrata Hamdije Pozderca, Fikreta Abdića i „Agrokomerca“, procesa zbog kojih su zatvorske kazne odslužili Alija Izetbegović i Radovan Karadžić, do ratnih događanja i ubistava zapovjednika HOS-a, Blaža Kraljevića u Hercegovini, Mušana Topalovića-Cace i mnogih drugih događaja završno sa 1995. godinom. Autorke su knjigu same izdale, a osim promocija po BiH, i to uglavnom u njenom “lošijem” ali i “većem” entitetu, knjiga nije doživjela promociju izvan njenih granica. Posljednja dešavanja - početak suđenja Karadžiću, puštanje na slobodu Biljane Plavšić, samo su bili dobar povod da kontaktiramo autorke i zamolimo ih za dozvolu da ovu fenomenalnu knjigu putem feljtona predstavimo i izvan granica BiH. U nadi da će pružiti odgovore na brojna pitanja, ali i da bi mogla samim autorkama da pomogne nekim novim saznanjima koja bi dodatno rasvetlila ovaj period predstavljamo bosansku hroniku “Balkan bluz” (Okosnicu za njen nastanak čine autorski tekstovi i intervjui objavljeni u „Slobodnoj Bosni“ u periodu od 1991. do 2000.)

Hamdija Abdić Tigar, komandant 502. slavne brdske brigade „Tigrovi“ iz Bihaća je od januara 1994., kada ga je komandant 5. korpusa ARBiH Atif Dudaković formalno smijenio i demobilizirao, pripreman da bude ubačen u štab vojske AP Zapadna Bosna. Hamdija Abdić koji je prije rata u Bihaću bio vlasnik kafića, diskoteke i firme za proizvodnju građevinskog materijala ponovo je postao civil. Ovaj put je pretvoren u švercera i kriminalca.

Širila se priča kako je spreman sve uraditi za novac. Kako je, inače, u Krajini bio poznat kao žestoki momak sa ulice, njegov novi imidž nije izgledao neuvjerljiv. Plan o ubacivanju Hamdije Abdića u štab vojske autonomije, komanda 5. korpusa je nazvala „Tigar-Sloboda 94“, kao odgovor na plan o zauzimanju Bihaća koji su zajedno napravili štab srpske i vojske autonomije, a zvao se “Sloboda 94.”

Za plan „Sloboda 94“ su znali su lider bosanskih Srba Radovan Karadžić, lider Srba iz Kninske krajine Milan Martić i Fikret Abdić. Iz srpskog štaba u Kninu, za operaciju su bili zaduženi pukovnici Veso Kozomara i Predrag Smiljanić, potpukovnik Damjan Prlić i kapetan I klase Branko Ćuić.

Hamdija Abdić, na osnovu dogovora sa komandantom 5. korpusa Atifom Dudakovićem, odlazi u Veliku Kladušu gdje se u štabu vojske autonomije sastaje sa Fikretom Abdićem 2. jula 1994. “Sjeo sam sa Fikretom, okolo su bili ovi njegovi, popili smo po whiskey, ja malo više nego ostali i izložio sam mu plan”, sjeća se Hamdija Abdić. “Ražalovani” komandant „Tigrova“ je tražio novac i oružje objašnjavajući da ga više ne zanima patriotizam i cjelovita i međunarodno priznata BiH. Predočio je da uz sebe ima 100 pripadnika „Tigrova“ spremnih da na njegov mig sve učine, oko 2000 pobunjenika iz raznih jedinica 5. korpusa i građana kojima je dosadila „tortura sarajevske vlasti“.

Predložio je da Fikret naoruža “nezadovoljnike” koji će se nakon što dobiju dovoljno naoružanja, iznutra obračunati sa Petim korpusom nakon čega će u Bihać moći ući vojska autonomije i sam Fikret Abdić. Fikretu Abdiću se prijedlog učinio savršenim. Prihvatio ga je.

“Ja sam od Fikreta odmah uzeo 200 hiljada maraka”, kaže Hamdija Abdić, “To je bila prva rata koju mi je dao da imam za svoje lične troškove.”

Fikret Abdić već 4. jula u Bihać šalje prve količine oružja i municije, transportovanih iz magacina u Korenici. Naredna tri dana stizale su nove pošiljke oružja, municije, opreme, hrane i goriva preko kontrolnog punkta UNPROFOR-a na Izačiću. Pripadnici Poljskog bataljona iz sastava UN-a bili su zaduženi da ništa ne registruju, već samo da dižu rampe. Isti oni koji su do tada sprječavali dostavljanje oružja za ARBiH, sada su žmirili na isporuke oružja navodnim pobunjenicima.

Tokom tri dana u Bihać je stiglo 1.200 pušaka, snajpera i teških mitraljeza, 200.000 metaka, 200 komada protivoklopnih borbenih kompleta, 20 motorola, nekoliko minobacača, 200 novih uniformi, 4 teretna vozila i mnogo hrane. Kada budu dovoljno logistički obezbjeđeni navodni pobunjenici su trebali početi pobunu.

Sedmog jula, u pola šest, ujutro, Bihać su počele potresati snažne detonacije. Prolamala se rafalna pucnjava. Emitiraju se lažne vijesti o upadu terorista i uličnim borbama, a preko lokalnog radija je stanovništvo zamoljeno da ne izlazi iz kuća, jer 5. korpus ima dovoljno snage da se sam obračuna sa pobunjenicima. “Pravljena je neka kombinacija prekida radio-programa zbog navodnog gubljenja signala, a onda emitiranja dramatičnih vijesti”, kaže tadašnji urednik radija Nijaz Glumac koji je imao svoju ulogu u operaciji “Tigar – Sloboda”.

Unutar grada su zapaljene automobilske gume kako bi, posmatrano sa okolnih brda, izgledalo da se u Bihaću vode ulične borbe. “Mi smo u programu govorili kako sa prozora vidimo da Bihać gori”, sjeća se Glumac. Jedinice 5.korpusa su na imaginarnom terenu pobune izvodile fiktivne borbe, pucajući manevarskom municijom i aktivirajući zaostale srpske granate čije su detonacije potresale Bihać.

Abdićev "ubica": Hamdija Abdić, Tigar
Photo: Stock

U poslijepodnevnim satima 9. jula u Izačić, nadomak Bihaća stiže ekipa srpske TV iz Knina kako bi snimila “oslobađanje” teritorija. U Kninu se već slavilo. Žureći da što prije objave ekskluzivne vijesti na programima srpskih radio-stanica su počeli emitirati informacije kako se „ozloglašeni general muslimanske vojske“ Atif Dudaković predao vlastima u Kninu i da se Fikret Abdić priprema da uđe u Bihać, planirani glavni grad Autonomne pokrajine Zapadna Bosna.

U smiraj istog dana, spreman je, kako se pretpostavljalo, konačni udar i zauzimanje Bihaća od strane pripadnika vojske autonomije i srpskih snaga. Za komandu 5. korpusa je to bio znak da se operacija „Tigar-Sloboda“ mora privoditi kraju. Prema naređenju generala Dudakovića, komandant navodnih pobunjenika, Hamdija Abdić naređuje hapšenje petočlane ekipe koja je iz Velike Kladuše i Knina stigla u Izačić da nadgleda finalnu akciju “oslobađanja” Bihaća. Tada je postalo jasno da je sve skupa bio veliki blef.

U studio radija Velika Kladuša stigao je i sam Fikret Abdić koji je ponavljao: “Riba 1, Riba 2, Riba 3… postupi po naređenju”. Odgovora nije bilo.

Avgusta 1994. snage Petog korpusa ARBiH su umarširale u Veliku Kladušu, a Fikret Abdić se povlači u Hrvatsku. Ipak, Abdić se ubrzo vraća u Veliku Kladušu uz pomoć srpskih snaga iz Kninske krajine, nakon čega proglašava Zapadnu Bosnu koja je bila mrtvorođena republika. Podržavan od Hrvatske do momenta kada je njegovo postojanje slabilo Izetbegovića, poslije stvaranja Federacije BiH u hrvatskim medijima je započela demonizacija njegove ličnosti.

U Zagrebu je, od čovjeka blistave političke budućnosti, prekršten u čovjeka mračne prošlosti. Fotografije i televizijski snimci Abdića koji je do tada bio povlaštena zvijezda HRT-a i općenito pozitivni bošnjački junak hrvatske javnosti, zamijenjeni su snimcima njegovih susreta sa Milanom Martićem, što je preko noći “europskog Muslimana” i “dokazanog hrvatskog prijatelja” dovelo na strašni stub srama. Postao je glineni golub medija, predmet ponižavanja i vrijeđanja. “Razumni političar” i “legitimni muslimanski predstavnik” postao je velikokladuški kum i ratni zločinac.

Neke epitete su pravdali autoritativni izvještaji, kao što je izvještaj Tadeusza Mazowieckoga o postojanju logora u Abdićevoj “bescarinskoj zoni” u kojima su se nalazili zarobljeni pripadnici Petog korpusa ARBiH i protivnici autonomije.

U Sarajevu stigmatiziran kao izdajnik, za svoje pristalice Fikret Abdić i dalje spada u trojstvo historijskih, legendarnih junaka Cazinske krajine koje uz njega još čine Mujo Hrnjica i komandant odbrane Krajine “od svih i svakoga” u Drugom svjetskom ratu Huska Miljković. I Abdić je kao svojevremeno Miljković (koji je poginuo u zasjedi koju su napravili njegovi bivši prijatelji) vodio svoj rat na zaštiti bošnjačkog stanovništva Krajine, u kojem je surađivao sa svima. Nesuđeni predsjednik nesuđene države Zapadna Bosna je izricanjem dugogodišnje zatvorske kazne u Hrvatskoj, također, “ubijen” od dojučerašnjih saveznika.

* Slijedeći nastavak feljtona objavljujemo u utorak, 12. januara

star
Oceni
4.18
Ostali članci iz rubrike Feljton
image

Feljton: Decenija nezavisnosti Crne Gore (9)

Kad je "žabljački referendum" bolji

image

Feljton: Decenija nezavisnosti Crne Gore (8)

Cunami velikih stratega

image

Feljton: Decenija nezavisnosti Crne Gore (7)

I zvanično: Lele i kuku

image

Feljton: Decenija nezavisnosti Crne Gore (6)

Kad sila Boga moli

image

Feljton: Decenija nezavisnosti Crne Gore (5)

Žuta traka za Crnogorce

image

Feljton: Decenija nezavisnosti Crne Gore (4)

Deset razloga ZA i hiljadu neistina PROTIV